Terug naar introductiepagina    : klik HIER.< 

Terug naar vorige  pagina (5)    : klik HIER.<

Volgende pagina ( pagina   7)    : klik HIER.< 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Voor foto's van dit live - van mij en van anderen, zie de eigen site van
'DAWN':  www.dawnlrp.tk
---------------------------------------------------------------------------------------

VERHAAL 'DAWN' 4, GESPEELD 1, 2 EN 3 SEPTEMBER 2006.

Uit het DAGBOEK van Broeder VENOMIUS.

Den eersten dag van den negenden maand, den dag van Freya, in den avondschemering.

RUÏNES……! Ruïnes, meer is er niet overgebleven van het Ruigelfendorp waar we net aangekomen zijn! We hebben de Elfen die hier geleefd hebben ooit gekend, maar geen van hen is er nog …alleen hun familienamen staan nog voor hun vroegere woningen als tastbare herinneringen …: familie Groenezeep, familie Chlorix en vele andere…, maar de Elfen zelf zijn allemaal verdwenen!

Net zoals de mistmuur trouwens, onze bescherming tegen ondoden en andere kwade machten uit Turgas. En net zoals koning MacArthur, nu ex-koning, die verdreven is door Hertog Jan en op de vlucht is geslagen, helaas met meenemen van de schatkist en een flink aantal huurlingen die door hem betaald worden en hem daarom trouw blijven. Dat MacArthur weg is, is naar mijn mening geen reden tot treurnis: de ex-koning was een trouw aanhanger van Mammalius en gekant tegen elke vorm van magie, net zoals zijn vorig jaar gedesintegreerde Meester.

Met een aantal medereizigers was ik op weg naar de hoofdstad, toen een koerier ons passeerde met het nieuws dat de ex-koning in de omgeving gesignaleerd was. Tevens vertelde hij dat er op diverse plaatsen weer ondoden aanvallen hadden uitgevoerd, reden waarom we allen besloten hebben de nacht door te brengen in wat er van dit dorpje overgebleven is. Een aantal huizen heeft nog een intact dak zodat we droog en beschut zullen zijn en vreemd genoeg is er op korte afstand zowaar een herberg waar een oude Trol, Boulderdash, de scepter zwaait. Hij is niet onsympathiek, zij het ietwat l-a-n-g-z-a-a-m …, en zijn drank en voedsel zijn goed en niet al te prijzig.

We hebben ons net geïnstalleerd als er een kolonne soldaten opduikt: de ex-koning is aangekomen en slaat niet ver van dit dorp zijn tenten op. We hopen dat hij ons met rust zal laten, maar kort nadat hun kamp gereed is duikt ene Nappie op, de nar van de koning, die ons sommeert om naar het koningskamp te komen om daar onder andere een dienst ter ere van Mammalius bij te wonen. Als makke schapen gaat iedereen mee, maar Raël en ik voelen daar niets voor en verstoppen ons op een afstand groot genoeg om niet gezien te worden, maar dichtbij genoeg om te kunnen horen wat er gebeurt….. en dat is genoeg: eerst wordt magie verketterd en Mammalius verheerlijkt en natuurlijk worden alle componenten in beslag genomen en vernietigd! Dan moet iedereen trouw zweren aan de (ex-)koning en aan Mammalius en krijgen de ongelukkigen een brandmerk. Degenen die dit weigeren mogen het kampement niet meer betreden. Gelukkig zijn er toch mensen die weigeren deze vernedering te ondergaan. Verder horen we dat MacArthur de Ruigwilg wil ombrengen. Deze staat in het midden van zijn kampement maar is gelukkig beschermd door een soort barriëre waar niemand en niets doorheen komt! Helaas is de wilg door uitdroging in erg slechte staat omdat er ook geen water bij kan komen..

Er is nog slechts één Ruigelf over - later blijkt ze dood te zijn hoewel ze dat zelf ontkend – die naast een boel gezeur over het feit dat we in de leegstaande woningen van de door MacArthur gedode Ruigelfen zijn getrokken nuttige informatie verschaft over een in de buurt rondhangende maar helaas enigszins lichtschuwe Dryade, die ook al niet in optimale toestand verkeerd. Ze wil dat wij de boom redden omdat anders de elementen voorgoed verstoord zullen zijn. Wel, we – eigenlijk vooral Skol, die contact heeft kunnen leggen met het wezen – kunnen de Dryade enigszins oppeppen met heilig water.

Veel gebrandmerkten hebben ondertussen spijt gekregen en er worden plannen gesmeed om MacArthur te vermoorden, enigszins opportuun daar hij een paar honderd manschappen heeft meegebracht om zich te verdedigen. Uiteindelijk worden we het erover eens, vooral na tussenkomst van een koerier van de Hertog, dat zijn soldaten overgehaald moeten worden om naar ons over te lopen. Moet niet moeilijk zijn, per slot van rekening hebben wij Hertog Jan!

Verder gebeurt er niet veel, tot laat in de avond een horde ondoden opduikt. Ik wordt zwaar gewond, maar kan me redden doordat ik mijn magische componenten ondertussen weer heb opgehaald en de magie tot mijn geluk ditmaal ook nog eens werkt, wat hier op het ogenblik nogal onzeker is!

Twee van de soldaten van de ex-koning, met de oer-oude Vendormiaanse namen Gerard en Fred, die naar ons zijn overgelopen (maar die ik toch niet helemaal vertrouw omdat ik ze overal zie rondhangen waar plannen gesmeed worden) worden gedood, maar middels een ritueel kunnen we één van hen weer tot leven wekken. Dan hebben de Goden er blijkbaar genoeg van want de andere blijft helaas ondanks meerdere pogingen morsdood. Hij blijkt de enige dode te zijn deze avond (al zijn er nogal wat zwaargewonden).

Op de één of andere manier schijnen we alle vier de elementen nodig te hebben plus nog wat losse onderdelen om de balans te kunnen herstellen. Op dit ogenblik hebben we helaas alleen vuur. Een ander noodzakelijk item is een magische weegschaal, maar de eigenaar schijnt daar driehonderd goudstukken voor te vragen! Gelukkig hebben wij Kyllewylle en Reinildis in ons midden: zij weten dit bijzondere voorwerp na een lange en moeizame onderhandeling uiteindelijk voor tien goudstukken plus een magisch voorwerp te verwerven!

Er lopen ondertussen meer rare figuren rond, onder andere een vampier, die gelukkig onschadelijk schijnt te zijn – zeker nadat Kyllewylle hem vrijwillig een pint bloed heeft afgestaan. Nou ja, ’t is ondertussen na drieën en ik vind het mooi geweest en ga slapen.

Den tweeden dag van den negenden maand, dag van Saturnus. Bij het ochtendgloren.

’s Morgens redelijk uit kunnen slapen. Hoor dat Ayana, onze muzikante, vannacht verdwenen is zonder een spoor achter te laten, niemand weet hoe en waarom. De gebrandmerkte Mammalius-aanhangers die spijt hebben gekregen zinnen op nieuwe manieren om hem en MacArthur om te doden! De dochter van Mammalius is opgedoken, een blijkbaar sterke – zij het misschien niet geheel betrouwbare – magiër en deze wakkert hun onzalige ideeën sterk aan! Terwijl een aantal mensen hun wensdromen op dit gebied verder staan uit te werken duikt er plotseling een ‘Ent’ op: een soort boomwezen dat hulp zoekt omdat een stel ondoden zijn leefgebied aan het verpesten zijn. Erheen dus met een flinke groep – onze goede daad voor vandaag. Naast de ondoden blijkt de vampier die gisteren de herberg onveilig kwam maken erbij te zijn. Hij heeft een gesloten doodskist bij zich en voelt er niets voor om ons de inhoud te laten zien, zelfs niet als we het vriendelijk vragen. Er ontstaat een gevecht, waarbij wij in het nadeel zijn omdat alleen Skol en ik gezegende wapens hebben. Toch slagen we erin de ondoden echt dood te maken en de vampier op de vlucht te jagen. Helaas heeft Skol de strijd niet overleefd.

De doodskist wordt geopend, niet met verstand maar met brute kracht waarbij een explosie plaatsheeft die iedereen in de buurt een paar L.P. kost. Zelf heb ik me wijselijk een paar meter teruggetrokken vóórdat dit gebeurde. Maar de kist kan nu wel open en – verrassing – daarbinnen ligt Ayana, flink geschrokken maar verder ongedeerd: de vampier heeft haar blijkbaar als dessert willen bewaren. Er liggen ook nog wat kistjes met munten, soms van respectabele ouderdom, maar wanneer ex-koning MacArthur het strijdtoneel betreedt besluiten de meesten van ons zich naar de herberg terug te trekken. Secularis Reinildis en ik nemen het lijk van de gesneuvelde Skol mee omdat we later willen proberen hem te laten herrijzen. Gelukkig zitten al zijn ledematen nog vast.

Bij de herberg leggen we Skol in een hoek voor later gebruik en gaan we eerst wat drinken en eten – in die volgorde!

In den middag van denzelfden tweeden dag.

We beginnen de middag met een ritueel om Skol te laten herrijzen dat tot onze verbazing en blijdschap ook nog slaagt! Hij is echter nog erg zwak en als we hem naar zijn slaapplaats gebracht hebben breng ik hem in een magische slaap om nieuwe krachten op te doen.

Daarna gaan we kijken wat er verder gedaan kan worden en dat is best veel: om de balans weer in evenwicht te laten komen moeten we alle vier de elementen hebben. Die blijken alle in het bezit van Boulderdash, onze trollige herbergier, te zijn geweest, maar ondertussen heeft hij er één weggegeven en het waterelement is gestolen door de overgelopen soldaat die gisteren door ons uit de dood is teruggehaald. Van je ‘vrienden’ moet je het dus maar weer eens (niet) hebben!

Boulderdash is pisnijdig en we beloven hem uit te zullen kijken naar de dief en zijn buit – ook in ons eigen belang natuurlijk.Gelukkig is de dief snel gevonden. Rael kan hem door een charmeerspreuk tot zijn vriend maken en er zo achter komen waar hij het element gelaten heeft waarna hij gedood wordt. Daarna gaan Rael, heer Delanor en ik op pad om het water-element te zoeken en als we het gevonden hebben gaan we maar gelijk maar op zoek naar ‘lucht’, een hoorn die zich bij de plek moet bevinden waar we de vampier vanmorgen op de vlucht hebben gejaagd. Het is even zoeken, maar na enige tijd hebben we ook dat element in onze handen!

Terug bij de herberg horen we dat Raël ergens een halfvergaan perkament heeft opgeduikeld met een boodschap in geheimschrift en de rest van de dag trekt hij zich terug om het te ontcijferen – iets waar hij bewonderenswaardig goed in blijkt te zijn! Heer Delanor en ik proberen een steentje bij te dragen, maar Raël is zelf mans genoeg en na korte tijd begint het me te vervelen en ga ik eens kijken of er verder nog dingen gebeurd zijn of aan het gebeuren zijn. … En of dat zo is: de Mammalianen willen een ritueel gaan doen om hem af te zweren. Het schijnt ze een groot deel van de middag gekost te hebben om deze beslissing te nemen maar uiteindelijk gaat het dan toch gebeuren! Zelf ben ik nooit Mammalius-aanhanger geweest en ik houd me dus mooi afzijdig en kijk toe van een respectabele afstand. In elk geval slagen ze en als Mammalius Zelf verschijnt is hij door het verlies van volgelingen ook een flink deel van zijn kracht kwijt en wordt uiteindelijk gedood, vooral door de hulp van Schub, Ayana’s draak die nu allang geen ‘Schubje’ meer is en een serie vuurballen op hem afvuurt.

Nu Mammalius weg is gaan we de soldaten van MacArthur provoceren om over te lopen. Dat lukt echter niet goed en juist als we terug zijn bij de herberg worden we gewaarschuwd dat ze de Ruigwilg aan het omhakken zijn. Al vermoeden we dat het een valstrik is, de Ruigwilg wordt immers beschermd door een ondoordringbare koepel, we gaan toch terug – je kunt nooit weten – en ontdekken al snel dat het inderdaad de laatste stuiptrekking is van Mac Arthur, die nu natuurlijk geen bescherming van Mammalius meer heeft.

We zijn zo verstandig het fort niet in te gaan, waarop zijn soldaten een uitval doen – iets wat ze beter hadden kunnen laten. Een deel wordt gedood, waarop de rest hun verstand gaat gebruiken en zich overgeeft – vooral nadat we hun hebben toegeroepen dat MacArthur en zijn nar de benen hebben genomen en dat wij zowel Hertog Jan als Skol hebben! Nu kunnen we het fort betreden, maar helaas valt er niet veel te plunderen daar MacArthur de schatkist heeft meegenomen op zijn vlucht. De Ruigwilg is trouwens nog steeds niet te bereiken en lijkt door watergebrek steeds meer op een gebruikte kerstboom in juli - en dan ook nog ééntje zonder kluit! Vermoedelijk zullen we de Dryade weer moeten vinden hier iets aan te kunnen doen. Maar goed, een deel van de problemen is opgelost en het is etenstijd….!

Na een prima maaltijd gaat een flink aantal mensen ‘uitbuiken’ en ik ga de gebeurtenissen van deze dag opschrijven. Ik heb trouwens gehoord dat er een aantal perkamenten door elkaar zijn gehusseld en dat we de balans al kunnen terugbrengen: alleen de vier elementen en de weegschaal zijn nodig, maar geen speciale spreuken. En die benodigdheden hebben we!!!

… en den avond van dezen tweeden dag.

Het ritueel om de balans te herstellen gaat plaatsvinden! We hebben ons in vier groepen verdeeld die alle een bij het betreffende element behorende emotie moeten uitbeelden om het element te versterken. Angst, droefenis, blijdschap en woede worden dus met gevoel uitgebeeld - zelfs in zo’n sterke mate dat we blijkbaar de buren hebben wakker gemaakt! In elk geval lukt het ritueel – ook al wordt de tweede helft met minder decibellen uitgevoerd dan gepland en de barrière rond de Ruigwilg lost op zodat de boom water kan krijgen. Dat is geen probleem want de wind is opgestoken en het begint net te regenen!

We zijn echter nog niet klaar want nu moeten er nog queesten ondernomen worden om de macht van de Lychkoningen te kunnen breken. Via het perkament van Raël zijn vier portalen gevonden, elk blijkbaar naar een andere wereld en op elke wereld moet iets gehaald worden. Bijkomend probleem is dat nu de magie hersteld is, ook de magie van onze tegenstanders weer werkt.

Eigenlijk ben ik van plan me ‘vroeg’ te ruste te leggen, maar als er wordt beslist toch al één van de portalen door te gaan wacht ik toch nog maar even. Het is trouwens toch al te laat om vroeg te gaan slapen! We verdelen ons in twee groepen. Eén gaat meteen naar de lucht wereld, de andere wacht af voor het geval het mis zal gaan om een tweede poging te wagen.

De eerste groep komt al snel onverrichter zake terug en nu is het onze beurt. Ook wij zijn al snel terug. De wereld bestaat uit illusies – luchtkastelen is misschien een beter woord – en bij elke reactie ben je weer terug bij af… We proberen ons allemaal te herinneren wat ons overkomen is - het blijkt dat vooral een fluitspeler iedereen is opgevallen - en met die gegevens uit te vinden hoe we verder moeten handelen. Het is echter vooral de herbergier, Boulderdash, die weer een bron van informatie is. Volgens hem is alles illusie, maar daar waren we zelf ook al achter – en we moeten de fluit navolgen. Gelukkig speelt ook Ayana enigszins acceptabel op zo’n instrument en bij onze derde poging slagen we er in de fluit van de luchtwereld te bemachtigen. Daarna wil er nog een groep naar de IJswereld om haren van een IJskonijn te vinden, maar ik vind het nu echt mooi geweest en zoek mijn bed op!

Den derden dag van den negenden maand, den dag van den Zonne. Laat in den ochtend.

Laat opgestaan. Goed en slecht nieuws. Goed is dat men er gisteren alsnog in is geslaagd om Flappie te ontharen, slecht is dat het kamp van de gevluchte ex-koning vannacht door de storm met de grond gelijk is gemaakt.

Wel, twee artefacten binnen en nog twee te gaan! Eerst ga ik met een groepje naar de Aardwereld om een pot te zoeken. Via een smalle spleet moeten we langs een aantal zandwormen zien te komen zonder opgevroten te worden. Twee van ons redden het niet en verliezen hun onderste ledematen zodat we nog met zijn drieën over zijn. Op vaste bodem aangekomen worden we opgewacht door ondoden, maar gelukkig heb ik eraan gedacht mijn wapen te zegenen en echt sterk zijn ze ook niet. Na nog zo’n paar ontmoetingen vinden we de pot en keren terug naar onze eigen wereld. Helaas blijkt daar dat de verloren ledematen van onze twee metgezellen geen illusie zijn. Heer Nobi kan bij een handelaar tenminste nog één takje van de Zilverboom bemachtigen, het component waarmee een houten been gecreëerd kan worden en kan tenminste weer hinkelen – hoewel hij er wijselijk vanaf ziet om naar de vuurwereld te gaan - maar Vrouwe Sara Ambrie zal zich voortaan op een plank met wieltjes moeten voortbewegen.

De laatste wereld die bezocht moet worden is de Vuurwereld. De groep keert terug met lichte schroeischade en een deel van een Drakenvleugel, dit laatste in ruil voor een flink deel van hun componenten. Boulderdash, de herbergiertrol, maakt van de pot en de vleugel een trommel. De dikke haren van het IJskonijn dienen als trommelstokken en Ayana mag de fluit hanteren. Met deze voorwerpen kan een ritueel uitgevoerd worden dat ons kan helpen in onze strijd…! Helaas heb ik nog bezigheden elders zodat ik aan dit laatste ritueel niet mee kan doen….

De volgende bladzijde van dit dagboek heb ik dan ook niet zelf meegemaakt maar naderhand vernomen uit de mond van Secularis Reinildis, voorwaar een man van grote kennis en wijsheid…….! Ik heb grotendeels zijn woordkeus gevolgd en slechts in de vele gevallen waar dit absoluut noodzakelijk was verbeteringen aangebracht. Hier volgen de woorden van Reinildis:

Met alle voorwerpen verzameld was Boulderdash in staat om het portaal te openen naar de wereld Epopolis (de wereld die Re-Ug, Schepper van alle werelden, het laatst gemaakt heeft).

Noodzakelijk om daar water uit de Zeer Heilige Bron (niet te verwarren met water uit de Heilige Bron – schijnt weer wat anders te zijn) te halen, benodigd voor het ritueel om de Lychkoningen te vernietigen. Daar liepen diverse wilde dieren (leeuwen, etc.). Kunst was om de harmonie* niet te verstoren. Lief blijven en poesje in de nek kroelen wil wel helpen.**

Op deze wereld heeft Boulderdash ons naar de tempel van Re-Ug geleid.*** Dit is de rustplaats van de Schepper. Middels een trollendans heef hij de tombe geopend. Aangezien ik

(Reinildis, red.) een leeg flesje droeg en waarschijnlijk het meest devoot werd geacht, mocht ik de tombe betreden om het flesje met water te vullen. In de tombe zag ik de verte een zeer bijzonder mooi land, wat paradijselijk aandeed. Met het flesje water uit de Zeeeer Heilige Bron zijn we teruggereisd naar onze wereld. Aldaar zijn het water en de aarde aan Delanor (voorheen maker van de Mistmuur) gegeven, die ons behulpzaam is bij het ritueel tegen de Lychkoningen. Volgende stap is de overige ingrediënten voor het ritueel te vinden…….

* Iets met sfeer, geen muziekkorps.

** Exacte woordkeus van Secularis Reinildis – dus beslist niet de mijne!!!

*** Waarom krijg ik steeds als ik deze naam lees zo’n trek in wildbraad???

Naschrift van Broeder Venomius: als ik het dus goed begrijp hebben we de afgelopen dagen rituelen gedaan om aan voorwerpen te komen waar we rituelen mee konden doen zodat we aan artefacten konden komen om naar een andere wereld te kunnen gaan waar we ZEEER Heilig Water konden krijgen om rituelen mee te kunnen gaan doen……???